środa, 27 wrzesień 2017 15:20

Cyniczne wykorzystywanie śmierci Kacpra przez ruchy LGBTQ? - Oświadczenie organizacji prorodzinnych w sprawie deklarowanych przez rząd w ONZ zmian w kodeksie karnym

- w związku z doniesieniami prasowymi, że 22 września 2017 r. na 36. posiedzeniu Rady Praw Człowieka ONZ, polski rząd zobowiązał się do nowelizacji kodeksu karnego przez dodanie czynów z nienawiści ze względu na orientację seksualną i tożsamość płciową, oraz do zmian w prawie karnym, które zapewnią ochronę przed dyskryminacją osobom LGBTQI (rekomendacje 120.72-120.64);

- w związku z oświadczeniem z 23 września 2017 r. organizacji LGBTQ "Kacpra zabiła homofobia", w którym domagają się one od rządu działań przeciwko homofobii.

Przepisy powszechnie obowiązujące nie mogą być używane jako wykup dla radykalnych grup nacisku ideologicznego, a osoba zmarła nie może być traktowana jako argument w rękach tych środowisk. Nikt nie ma prawa zawłaszczać życia i śmierci konkretnego dziecka.

Wprowadzenie do kodeksu karnego przepisów odnoszących się do aktów nienawiści z powodu orientacji seksualnej i tożsamości płciowej miałoby złe skutki prawne, polityczne i społeczne, widoczne w krajach, które takie prawa przyjęły. Tolerancji nie da się przecież wymusić, zwłaszcza na dzieciach, które ze względu na niedojrzałość nie podlegają karze. Można i należy natomiast egzekwować w szkole równe zasady dla wszystkich, bez względu na kształtujące się przekonania dzieci.

Karanie samej nienawiści jest niedopuszczalne. Podstawowym założeniem ustawy karnej jest to, że uczucia, wewnętrzne postawy i przekonania, zarówno sprawców, jak i ofiar przestępstw, nie mogą być brane pod uwagę, ponieważ sądy nie mają do dostępu do sumienia człowieka.

Wyróżnianie szczególnego przestępstwa przemocy ze względu na homoseksualizm lub poglądy osoby pokrzywdzonej prowadzi też do nieuzasadnionego różnicowania wartości osób. Dobro prawne naruszone aktem przemocy jest bowiem takie samo w przypadku ofiary będącej przedstawicielem heteroseksualnej większości, jak w przypadku przedstawiciela mniejszości LGBTQ.

Zaniepokojenie budzi marketingowa powierzchowność wskazanej deklaracji polskich władz państwowych. Obietnica zmiany przepisów pod presją środowisk LGBTQ, bezwzględnie wykorzystujących śmierć dziecka do realizacji swojego programu politycznego, nie ma nic wspólnego z rzeczywistą troską o kształcenie i wychowanie młodzieży szkolnej. Rodzice oczekują od rządu wzięcia odpowiedzialności za jakość środowiska szkolnego, budowania mądrej i posiadającej autorytet kadry pedagogicznej. Rodzice oczekują, że szkoła będzie realizowała spójną hierarchię wartości, opartą na kanonie klasycznym i chrześcijańskim.

Nie można opierać wychowania dzieci na fałszywym założeniu o istnieniu homofobii. „Homofobia” jest koncepcją teoretyczną, która przerzuca wszelkie problemy osób posiadających odczucia homoseksualne na społeczeństwo i nie dopuszcza istnienia rzeczywistych konfliktów psychicznych z tym związanych. Nadto wpajanie dzieciom strachu przed krytyką zachowań homoseksualnych doprowadzi do ich nienaturalnej, przedwczesnej koncentracji na problemach życia seksualnego. Rząd nie może więc w swoim działaniu ulegać manipulacyjnym apelom i emocjonalnym wykrzyknikom, jakie zawarto np. w oświadczeniu organizacji LGBTQ „Kacpra zabiła homofobia” z 23 września 2017 r. [1].

Oczekujemy zatem, że przed podjęciem jakichkolwiek działań prawodawczych rząd podejmie poważny namysł pedagogiczny, uwzględniając naukowe badania nad problemami homoseksualizmu. Wynika z nich, że odsetek samobójstw u osób homoseksualnych jest znacznie wyższy niż u heteroseksualnych[2]. Wynika z nich także, że legalizacja homoseksualnych związków nie wpłynęła pozytywnie na wysokie liczby samobójstw wśród homoseksualnych mężczyzn[3]. Udowodniona została też chwiejność młodzieńczych postaw homoseksualnych[4]. Wreszcie zostało udowodnione, że im wcześniej chłopcy dokonują tzw. coming-out, tym większy jest u nich odsetek prób samobójczych, przy czym nie da się ich wyjaśnić dyskryminacją, doświadczeniem przemocy, utratą przyjaźni lub osobistym nastawieniem do homoseksualizmu[5].

Tolerancja dla mniejszości religijnych, etnicznych i światopoglądowych ma w Polsce najdłuższą w Europie tradycję. Jest oparta na ugruntowanym obyczaju społecznym i głęboko zakorzenionym w naszej kulturze wyczuciu godności każdego człowieka. Ufamy, że w rządzie nie brak światłych ludzi, którzy to rozumieją. Liczymy też na to, że rządzący potrafią przewidzieć, że wprowadzenie karnych sankcji za brak tolerancji i oddanie sądom władzy do orzekania o granicach tego, czym dotąd rządził obyczaj, doprowadzi do zniszczenia tego autentycznego dorobku cywilizacyjnego i dodatkowo skonfliktuje naród, ze szkodą dla samych mniejszości.

Podejście prawno-karne do spraw normalnie podlegających obyczajowi jest niestety forsowane przez Konwencję Stambulską o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej. Destrukcyjny wpływ tej konwencji na polską kulturę prawną i umocowanie, jakie znajdują w niej radykalne środowiska lewicowe domagające się zmian prawa zgodnie z postulatami LGBTQ, przemawiają za jej pilnym wypowiedzeniem.

 

 

Inicjatywa Twoje Dziecko - Wielka Sprawa

Centrum Inicjatyw Dla Życia i Rodziny

Fundacja Życie i Rodzina

Inicjatywa Stop Seksualizacji Naszych Dzieci

Stowarzyszenie Rodzice Chronią Dzieci

Koalicja Obywatelska DLA RODZINY (42 organizacje i inicjatywy prorodzinne)

STOWARZYSZENIE PEDAGOGÓW NATAN – Lublin

Fundacja Cywilizacja Miłości

Fundacja WZRASTAJ Edukacja Kultura Sport

Warszawscy Obrońcy Życia i Rodziny

Obywatelska Inicjatywa Rodzin

Stowarzyszenie Rodzin Wielodzietnych

Portal katolickarodzina.pl

Klub Przyjazny Rodzinie im. Jana Pawła II

Fundacja Instytut Globalizacji

Wrocławski Oddział Stowarzyszenia Dziennikarzy Katolickich

Stowarzyszenie Zdrowa Rodzina

Fundacja Instytut Analiz Płci i Seksualności „Ona i On”

Polska Federacja Ruchów Obrony Życia (skupia 136 ruchów i organizacji)

Diakonia Życia Ruchu Światło-Życie

Ruch Domowego Kościoła

Fundacja „Głos dla Życia”

Konfederacja Kobiet RP

Fundacja Życie

Fundacja Edukacji Zdrowotnej i Psychoterapii

Fundacja Wychowanie i Profilaktyka im. Filipa Neri

 

 

 


[1]     https://kph.org.pl/oswiadczenie-organizacji-spolecznych-w-reakcji-na-tragiczna-smierc-14-letniego-kacpra-z-gorczyna/.

[2]   Garofalo, R., The association between health risk behaviors and sexual orientation among a school-based sample of adolescents. In: Pediatrics 1998, 101, 5, S. 895-903

[3]    Mathy, R. M., The association between relationship markers of sexual orientation and suicide: Denmark, 1990-2001. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 46, 2, 2011, S. 111-117

[4]  Remafedi, G., Demography of sexual orientation in adolescents. Pediatrics, 1992, 89, 714 f; Kelly K. Kinnish, Sex Differences in the Flexibility of Sexual Orientation: A Multidimensional Retrospective Assessment. Z Sex Forsch 17, 2004, S. 27; Siehe: The Changeability of Adolescent Same-Sex Attraction Zugriff 03.09.2013

[5]   Remafedi, G., Risk factors for attempted suicide in gay and bisexual youth. Pediatrics, 1991, 87, 6, S.873

Czytany 443 razy