Jak przeciwdziałać

 

jak

ZAANGAŻUJ SIĘ W ŻYCIE SZKOŁY

Aktywne monitorowanie programów edukacyjnych, podręczników i treści przekazywanych dzieciom, jest największym gwarantem ich bezpieczeństwa.

1. ZŁÓŻ OŚWIADCZENIE o nieuczestniczeniu dziecka w zajęciach edukacji seksualnej i jakichkolwiek dodatkowych bez Twojej każdorazowej zgody.

2. ZAPISZ SIĘ DO TRÓJKI KLASOWEJ, DO SZKOLNEJ RADY RODZICÓW  kontroluj programy edukacji seksualnej i profilaktyki uzależnień, profilaktyki AIDS, przeciwdziałania przemocy.
Utrzymuj relacje z nauczycielami, którzy z założenia powinni współpracować z rodzicami na rzecz bezpiecznego rozwoju dziecka. 

3. Namów dyrekcję do przyjęcia certyfikatu SZKOŁA PRZYJAZNA RODZINIE, jako gwarancji ochrony dziecka przed niepożądanymi treściami (www.szkola-przyjaznarodzinie.pl).

 

KORZYSTAJ Z NARZĘDZI  PRAWNYCH

Prawo polskie jest na obecną chwilę sprzymierzeńcem rodzica. Domagając się bezpiecznego rozwoju dziecka posiadasz oparcie w polskim prawie.
W przypadku gdyby naruszono bezpieczny rozwój Twojego dziecka masz pełne prawo uruchomić cały aparat prawny dochodzenia zadośćuczynienia od placówki edukacyjnej.

DZIECKO MA PRAWA

Dziecko jest podmiotem praw i ma swoje dobra osobiste. To poczucie bezpieczeństwa psychicznego oraz poczucie tożsamości rozumiane jako identyfikacja z rodziną, konkretnym światem wartości i określoną kulturą, określoną religią i systemem moralnym, i także jako identyfikacja z określoną płcią.
Jeśli prawa dziecka do tych dóbr osobistych zostają złamane - od każdego, kto naruszył te prawa, rodzice w imieniu dziecka mogą domagać się zadośćuczynienia.

Dziecko jak najszybciej powinno zostać skonsultowane przez zaufanego psychologa, otoczone opieką, ale w następnym kroku odpowiedzialny rodzic powinien uruchomić cały aparat prawny, aby dochodzić odpowiedzialności,  ewentualnie ukarać tych, którzy wyrządzili krzywdę. Wizyta u psychologa również ma znaczenie w procesie dowodowym.

RODZICE MAJĄ PRAWA

Rodzina jest instytucją chronioną polską konstytucją. Ma również swoje określone dobra, podobne do dóbr osobistych człowieka, które są chronione.
Również ustawy o szkolnictwie informują, że szkoła jest instytucją wspierającą rodziców.
Prawo o systemie oświaty wskazuje, że szkoła ma obowiązek wychowywać dzieci w oparciu  o chrześcijański system wartości.

NAUCZYCIEL

Zazwyczaj edukatorzy proszą nauczyciela o opuszczenie klasy podczas prowadzonych zajęć edukacji seksualnej.
Nie wolno mu tego zrobić. Nauczyciel jako urzędnik państwowy  ma szczególny ustawowy obowiązek (jak lekarz, albo ratownik) zachowania bezpieczeństwa dzieci. Nawet narażenie dzieci na zagrożenie bezpieczeństwa w trakcie zajęć szkolnych jest już karalne. Nauczyciel, który porzuca dzieci narażając je na naruszenie ich dóbr osobistych podlega karze. Jest to przestępstwo porzucenia osoby, nad którą ma się szczególną pieczę.

 

jak2

jak3
jak4

 

 

 

 

 

Skutki edukacji seksualnej typu B

Do skutków edukacji seksualnej typu B należy zaliczyć skutki całej rewolucji seksualnej, która dokonała się w krajach Zachodnich. Edukacja seksualna była i jest narzędziem tej rewolucji. Jej celem jest promocja seksu jako nadrzędnej wartość ludzkiego życia. Swoboda seksualna jest wg niej realizacją dobrostanu zdrowia seksualnego, a granice ludzkiej obyczajowości, które kładą tej swobodzie tamę należy zlikwidować. Na lekcjach edukacji seksualnej w takich pańswach jak USA, WLK. Brytania, Niemcy, w krajach skandynawskich, dzieci uczone są takiego sposobu postrzegania ludzkiej seksualności. Konsekwencje nie mogą nas zakoczyć.

 

BEZDZIETNA AMERYKA

am4W USA prawie 50 procent kobiet w wieku od 25. do 29. lat w 2014 roku było bezdzietnych. Potomstwa nie posiadało prawie 29 proc. kobiet w wieku od 30. do 34. lat. Ogólnie rzecz biorąc, prawie połowa (47,6 procent) amerykańskich kobiet w wieku od 15. do 44. lat nie miało dzieci.
W 2012 roku bezdzietnych było w tym samym przedziale wiekowym 46,5 proc. kobiet.


Źródło: yahoo.com, AS

PRZEMOC

W Ameryce przemoc seksualną wobec dzieci określa się na podstawie liczby zgłaszanych zachorowań na choroby weneryczne, zgłoszeń na policję, przeprowadzanych terapii oraz ankiet.
Średnia seksualnej przemocy dla całych Stanów Zjednoczonych to 27% dziewcząt i 17% chłopców, ustanawia USA obok niektórych krajów afrykańskich, jako światowego lidera dziecięcej przemocy seksualnej.

Amerykański Departament Zdrowia i Opieki Społecznej i przegląd innych niezależnych badań.
https://en.wikipedia.org/wiki/Child_sexual_abuse#cite_note-stolt-153
Rind, B; Tromovitch, P.; Bauserman, R. (1998).
"A meta-analytic examination of assumed properties of child sexual abuse using college samples". Psychological Bulletin. 124 (1): 22?53. doi:10.1037/0033-2909.124.1.22. PMID 9670820.
http://psycnet.apa.org/?&fa=main.doiLanding&doi=10.1037/0033-2909.124.1.22

DEPARTMENT OF HEALTH & HUMAN SERVICES Administration on Children, Youth and Families
(http://www.ptsd.va.gov/professional/trauma/other/child_sexual_abuse.asp)

 

Według Emily M. Douglas i David Finkelhor, ?Liczne badania krajowe wykazały, że czarne i białe dzieci doświadczają niemal w równym stopniu wykorzystywania seksualnego. Inne badania wskazują jednak, że czarni i Latynosi są bardziej zagrożeni wiktymizacją seksualną?.

 

WIELKA BRYTANIA

Brytyjskie dzieci oglądają w szkole pornografię, molestują kolegów i koleżanki, a nawet uprawiają seks. brytania seks dzieci
Tylko w ciągu ostatnich trzech lat zgłoszono około 2 tysięcy przypadków ?niewłaściwego zachowania? uczniów - informuje dailymail.co.uk.
Eksperci są przerażeni najnowszymi statystykami, i to niepełnymi, bo 2/3 szkół odmówiła podania informacji o nadużyciach seksualnych uczniów.

Jednak z tych szczątkowych danych, wyłania się szokujący obraz. Już pięciolatki są ?opętane? seksem. Za molestowanie usunięto ze szkoły w pierwszym roku nauczania sześcioro dzieci! - donosi dailymail.co.uk.
Jak się okazuje, liczba młodocianych seksualnych przestępców rośnie z wiekiem: w grupie 6-latków na usunięcie ze szkoły lub czasowe zawieszenie w prawach ucznia zasłużyło 8 dzieci, w grupie 11-latków już 69. Najwięcej ?niewłaściwych seksualnych zachowań? odnotowano w grupie  14-latków.  Ukarano za to 256 uczniów.
W sumie, pomiędzy 2010 a 2013 rokiem, wyrzucono ze szkoły lub zawieszono czasowo w prawach ucznia z powodu seksualnych wybryków 980 uczniów.
Większość z nich - 892 - to chłopcy.

Na początku 2017 roku policja brytyjska opublikowała nowe dane dotyczącej przemocy dzieci na dzieciach w 2016 roku. Liczba przestępstw na tle seksualnym, w których nie brały udziału osoby pełnoletnie, wzrosła w ciągu ostatnich trzech lat o 78 proc. Tylko w 2016 r. zgłoszono 9,29 tys. takich przypadków. Śledczy zaznaczają jednak, że nawet drugie tyle podobnych spraw mogło nigdy nie ujrzeć światła dziennego ? o raporcie poinformowało w lutym 2016 brytyjskie "Metro".

http://stop-seksualizacji.pl/index.php/news/item/307-dzieci-gwalca-dzieci-w-wielkiej-brytanii

http://metro.co.uk/2017/02/03/number-of-children-being-sexually-assaulted-by-other-children-is-soaring-6424170/


NIEMCY

ba2Od lat 90tych co roku w Niemczech wychodzi na światło dzienne od 12 tys do 15 tys. przypadków nadużyć seksualnych.
Nieoficjalne szacunki mówią o liczbach 10-15 krotnie większych.
Anita Heiliger badająca nadużycia seksualne w Niemieckim Instytucie Młodzieżowym twierdzi, że ?coraz więcej dzieci dokonuje nadużyć seksualnych wobec siebie. Oznacza to, że młodociani od 14 do 16 roku życia stanowią najwyższą grupę ryzyka w popełnianiu nadużyć seksualnych na dzieciach. W tej grupie wiekowej na przestrzeni 15 lat liczba osób dopuszczających się przestępstw seksualnych wzrosła o więcej niż o połowę?. 

 

 

DEPRESJE NASTOLATKÓW

 

Wielowymiarowe analizy danych z panelowych badań w USA National Longitudinal Study of Adolescent Health (NLSAH 1994, NLSAH 1996),  zrealizowanych wśród uczniów od siódmej do jedenastej klasy wykazały, że osoby z doświadczeniem inicjacji seksualnej miały niższy poziom zadowolenia z życia, a wyższe ryzyko depresji, myśli i prób samobójczych (w ciągu ostatniego roku przed badaniem) (14, 15).
Wyniki badań zrealizowanych w Finlandii w 1999 i 2000 roku wśród uczniów klas ósmych i dziewiątych (z doświadczeniem inicjacji seksualnej) za pomocą kwestionariusza Beck Depression Inventory (BDI -21) pozwalającego na samoocenę stanu psychicznego, w wymiarze depresji, ujawniły silną korelację pomiędzy liczbą partnerów seksualnych a wystąpieniem depresji.
Zarówno dla chłopców jak i dla dziewcząt ryzyko występowania depresji wzrastało wprost proporcjonalnie do liczby partnerów seksualnych i wynosiło 2,5 dla chłopców i 2,7 dla dziewcząt, którzy mieli pięciu i więcej partnerów w odniesieniu do osób z jednym partnerem seksualnym.
Osoby nastoletnie uczestniczące  w przekrojowym badaniu Family and Adolescent Risk Behavior and Comumunication Study, które nie podejmowały kontaktów seksualnych i świadomie odłożyły je na czas późniejszy, miały większe poczucie własnej wartości, wyższy stopień samokontroli i nadziei oraz bardziej optymistyczne widzenie przyszłości niż osoby, które miały takie kontakty lub planowały je podjąć. Ponad połowa dziewcząt z grupy tych, które odkładały inicjację seksualną do wieku co najmniej dwudziestu lat była zadowolona ze swojego życia, a wśród tych, które miały już za sobą takie doświadczenia ? mniej niż jedna trzecia.

well std tmagArticle

CHOROBY WENERYCZNE - AMERYKA

  • Ponad połowa wszystkich ludzi będzie mieć STD / STI w pewnym momencie swojego życia
  • Każdego roku, jeden na czterech nastolatków zapada na STD / STI
  • Jedna z dwóch aktywnych seksualnie osób zarazi się STD / STI do 25 roku życia
  • Około połowa wszystkich nowych chorób STD / STI w 2000 roku wystąpiła u młodzieży w wieku od 15 do 24 lat
  • HIV i wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), stanowi 90% łącznych zachorowań. Zapalenie wątroby typu B jest 100 razy bardziej zakaźne niż HIV. Około połowa zakażeń HBV są przenoszone drogą płciową. HBV jest związany z przewlekłą chorobą wątroby, takich jak marskość wątroby i rak wątroby.
  • Przynajmniej 15 procent wszystkich amerykańskich kobiet, które są niepłodne mają uszkodzenie jajowodów spowodowane przez zapalenie narządów miednicy mniejszej (PID), będące wynikiem nieleczonej choroby STD.


Centers for Disease Control and Infection
American Sexual Health Association (ASHA)
http://www.ashasexualhealth.org/stdsstis/statistics/

 

ABORCJA - AMERYKA

Dzikie namiętności można uwolnić o tyle o ile ich skutki zostaną zredukowane w jednostkowym życiu. Skala dokonanych w najbogatszym cywilizowanym kraju aborcji to więcej niż 56 milionów amerykańskich dzieci od czasu Roe vs. Wade (sprawa, w wyniku której aborcja została uznana w USA za legalną przez cały okres ciąży) w 1973.
Dzięki postępowi technologicznemu i ujawnianiem skali procederu przez organizacje prorodzinne dowiadujemy jak wielkim jest barbarzyństwem.

 

UGANDA

Uganda jest krajem, który odnotował największy na świecie spadek zakażeń wirusem HIV i innych zakażeń przenoszonych drogą płciową (Hogle, 2002). Według wskaźnika określonego na podstawie zgłaszających się do badań kobiet ciężarnych poziom zachorowań spadł z 21,6% w roku 1991, do 6,1% w roku 2000. Za sukces ten odpowiadała zmiana zachowań Ugandyjczyków. Spadek liczby przygodnych kontaktów seksualnych, partnerów seksualnych, spadku aktywnych seksualnie chłopców w wieku 15-19 lat i wzroście liczby 15-19latków żyjących w małżeństwie. Spadła liczba nastolatków mających przedmałżeńskie kontakty seksualne.
Ten sukces Uganda zawdzięczała prezydentowi, który wycofał się z programów rozpowszechniania prezerwatyw na rzecz programów wstrzemięźliwości przedmałżeńskiej. Podjął on na tym polu współpracę z organizacjami religijnymi. Przyjęta strategia ukazywała zmianę zachowań w kierunku wierności jako powrót do tradycyjnych, rodzinnych wartości afrykańskich.

Szymon Grzelak . (2009). Profilaktyka Ryzykownych Zachowań Seksualnych Młodzieży. Aktualny stan badań na świecie i w Polsce.

WPŁYW PORNOGRAFII

Według badań przeprowadzonych przez  fundację adwokacką działających na rzecz dzieci będących ofiarami przemocy seksualnej  http://www.childmolestationvictim.com/
77% chłopców i 87% dziewcząt - ze wszystkich zarejestrowanych przypadków przemocy seksualnej dokonanej na dzieciach, poddanych było przemocy, która powielała zachowania z oglądanej pornografii.

 

 Jak przeciwdziałać

 

 

Czy ?Standardy Edukacji Seksualnej WHO?

przygotowują dziecko na ofiarę przemocy seksualnej?

 

 

Przemoc seksualna, czynniki ryzyka

Psycholog i specjalista od diagnozy i terapii
dziecka po przemocy seksualnej - Łukasz Dracz

 

 By to zrozumieć musimy zdać sobie sprawę z tego, w jaki sposób działają sprawcy przemocy seksualnej.

 

JAK DZIAŁAJĄ SPRAWCY PRZEMOCY

Działają oni w bardzo przebiegły sposób. To są osoby, które często już w wieku dojrzewania zdają sobie sprawę ze swoich problemów i mają wiele lat, aby wynaleźć sposoby manipulowania dziećmi. Często całe swoje życie podporządkowują temu żeby mieć dostęp do dzieci i wymusić na nich utrzymywanie tajemnicy, która jest kluczowym elementem przemocy seksualnej.


Sprawcy zaczynają od uwodzenia dziecka. Rzadko się zdarza taka przemoc seksualna, która jest napaścią ze strony dorosłego. Samo uwodzenie już jest pewną formą przemocy. Przemoc zaczyna się od zmiękczania granic intymnych dziecka ? pokazywania, że normalne są pewne zachowania, które nie są normalne.

Sprawca upatruje sobie dziecko i zaczyna się nim zajmować, przede wszystkim, dając mu pewną gratyfikację emocjonalną. Dziecko łatwo da się zmanipulować i przywiązać. Sprawca nie jest przywiązany do dziecka i nie ma z dzieckiem normalnej więzi, natomiast umie wytworzyć więź dziecka wobec siebie. Jeśli sprawca jest z rodziny i ta więź istniała, wykorzystuje ją. Dziecko, które jest zaniedbane emocjonalnie, ale także inne dzieci, czują się ważne, potrzebne i zauważone.

Sprawca zaczyna zajmować się dzieckiem, może przygotowywać dziecko poprzez dawanie prezentów, zabawek, które są lub nie są dostosowane do wieku, np. bielizna dla ośmiolatki. Pojawiają się zabawy dotykowe. Dotyka dziecko w różne miejsca i dziecko traci czujność ponieważ nie wie, co jest bezpieczne, a co nie. Uczy dziecko fałszywej moralności. Na przykład mówi ? wszyscy tak dotykają dzieci, w ten sposób, to normalne.

Sprawca może prowadzić rozmowy z dzieckiem na intymne tematy dotyczące dorosłych. Może pokazywać książki do biologii, czy gazety i stopniowo zaczynając od książek do biologii, które opisują, czy pokazują ciało człowieka w rzeczowy sposób, przechodzić, aż do pokazywania treści pornograficznych. Wszystko, co sprawca robi i mówi w tym czasie jest manipulacją, która służy uwiedzeniu dziecka i odwrażliwieniu zarówno dziecka, jak i otoczenia dziecka. Sprawca często pozyskuje otoczenie prezentując się, jako zaangażowana i skoncentrowana na dziecku osoba.

Potem jest faza wykorzystania i bardzo ważna faza utrzymywania tajemnicy. Pojawia się kwestia sekretu pomiędzy sprawcą, a dzieckiem. Sprawca manipuluje dzieckiem powtarzając zachowania tej pierwszej fazy, wzbudza poczucie winy, wzbudza poczucie odpowiedzialności, mówiąc np. ? przecież sama tego chciałaś, albo ? przecież brałaś pieniądze, czy prezenty. W ten sposób wpływa na to, że dziecko ma mniejszą tendencję do ujawniania samej sytuacji.

Innym zagadnieniem są same manipulacje sprawcy skoncentrowane na dziecku, na opiekunie dziecka, czy na szerszym otoczeniu. Często sprawca tworzy koalicję pomiędzy sobą, a tymi osobami w różny sposób np. skracając dystans psychologiczny w celu utrzymywania kontroli nad osobami z otoczenia dziecka i nad dzieckiem. Prezentuje siebie, jako dobrego, opiekuńczego, w celu zmniejszenia wiarygodności dziecka w sytuacji, gdyby kiedyś dziecko ujawniło przemoc.

Odwołuje się do uczuć dziecka, opiekuna, albo osoby pomagającej dziecku w celu wzbudzenia litości albo poczucia winy. Powołuje się na przyjaźń, bądź miłość wobec dziecka w celu pewnego ubezwłasnowolnienia dziecka. Dzieci chcą być kochane i chcą mieć przyjaciół. Sprawca ucząc tej fałszywej moralności, mówiąc, że to jest miłość, co miłością nie jest, manipuluje dzieckiem.

Minimalizuje szkody wyrządzane dziecku, czy przekonuje, że na jego zachowanie miały wpływ czynniki zewnętrzne.

Czasami przedstawia przemoc, jako słuszną karę, albo powołuje się na wyższe racje, jak metody wychowawcze, czy właśnie wyraz miłości wobec dziecka.

Są też mocniejsze metody manipulacji, jak zastraszania, potępianie, oskarżanie, terroryzowanie, degradowanie dziecka, czy innych osób, które mogą pomóc dziecku. Często też obwinia dziecko używając argumentu, że nie skarżyło się na jego zachowanie.

 

CZYNNIKI RYZYKA

Jest pewna grupa objawów w środowisku, które się nazywają czynnikami ryzyka przemocy seksualnej.

Prezentowane są tutaj tylko niektóre, które mają znaczenie dla tego, o czym mówią ?Standardy Edukacji Seksualnej?.

Równocześnie należy też właściwie odczytywać te czynniki, ponieważ występowanie takiego zachowania nie od razu świadczy o tym, że dziecko doświadcza przemocy seksualnej. Natomiast prezentowane zachowania często występują w rodzinach, czy w środowiskach, gdzie dochodzi do przemocy seksualnej.

Są to:

Spanie rodziców ze starszymi dziećmi, spanie z dzieckiem nago ? dziecko czując kontakt z ciałem dorosłego i też odczuwając pewne napięcie seksualne, będzie erotyzowane. Do momentu, kiedy dziecko nie czuje napięcia seksualnego ? przed piątym rokiem życia traktuje to w miarę neutralnie, później granice intymności pomiędzy członkami rodziny są obniżone

Dorośli kąpią się razem z dziećmi, śpią ze sobą nago, chodzą nago, non stop chodzą w bieliźnie ? to powoduje, że dziecko traktuje to jako pewną normę i często ze strony sprawców tzw. wewnątrz rodzinnych jest to już traktowane jako element wpływu na dziecko.

Czynnikiem ryzyka jest pornografia, która występuje w domu i dziecko ma do niej dostęp.

Obecność dziecka przy stosunku seksualnym w rodzinie.

Ordynarne zaczepki seksualne albo gdy seksualność przewija się w wielu rozmowach, ale nie jest traktowana stosownie do poziomu dziecka.

Rozmowy o relacjach seksualnych między dorosłymi w wulgarny, albo zbyt bezpośredni sposób.

Wzajemne zaczepki seksualne, czy niewłaściwe reagowanie na widok kopulujących zwierząt.

Czynnikiem ryzyka jest zaniedbanie emocjonalne dziecka.

 

Sprawcy dużo łatwiej manipulować tym dzieckiem, które jest zdystansowane od rodziców albo emocjonalnie przez nich zaniedbane albo, jak to widać w ?Standardach? nastawione przeciwko rodzicom. Sprawcy łatwiej wtedy dotrzeć do takiego dziecka.

 

Czynnikiem ryzyka może być przemoc w sąsiedztwie, albo przemoc pomiędzy dziećmi na podwórku. Może dochodzić do jakiejś przemocy seksualnej gdy np. jest jakiś obcy mężczyzna, do którego dzieci lubią chodzić, albo jakiś samozwańczy klub, w którym nie wiadomo, co się dzieje.

To nie są wszystkie czynniki ryzyka, ale te, które tworzą kontekst dla analizowanej treści ?Standardów?.

 

Analizując ?Standardy? wybrano te fragmenty, które dotyczą seksualności, ewentualnie emocji, a pominięto treści związane ze związkami i stylami życia, które są bardziej skoncentrowane na otwarciu dziecka na rozmycie własnej tożsamości płciowej, czy na różne orientacje seksualne.

 

ANALIZA MATRYC 0-6 

who1

 

Matryca 0-4 w rubryce seksualność, zdrowie i dobre samopoczucie można znaleźć treść

Dobre i złe doświadczenia dotyczące własnego ciała i co sprawia, że czujesz się dobrze

 

Jest to na tyle ogólne sformułowanie, że można wysycić to każdą treścią ? z doświadczenia, wiemy jak to wygląda w praktyce. Jest to wysycane treściami stricte seksualnymi i erotyzowaniem dziecka.

Złe doświadczenie to takie, kiedy dziecko czuje ból zadany przez drugą osobę albo dyskomfort. W przypadku przemocy fizycznej jest to prawidłowe rozróżnienie, natomiast w przypadku przemocy seksualnej nie.

Przemoc seksualna w wielu wypadkach nie przynosi fizycznego bólu dziecku. Kiedy sprawca molestuje, to ten nieagresywny sprawca jest często zainteresowany tym, żeby dziecko nie czuło bólu, ponieważ od bólu będzie uciekało. Więc same doznania z ciała i emocji nie zawsze są dobrą podstawą do oceny danego doświadczenia.

Tutaj, już na tym etapie i na tym poziomie przygotowuje się dziecko do tego, żeby ono samo oceniało doświadczenia z własnego ciała.

 

Jeżeli doświadczenia i uczucia nie są dobre, nie zawsze należy się na nie zgadzać

Pytanie, jakie to są doświadczenia z ciała, na które można się zgadzać? W kontekście seksualności raczej chodzi o zgodę na te doświadczenia z ciała, które są właśnie seksualne i które przynoszą przyjemność.

 

Radość i przyjemność płynąca z dotykania własnego ciała, masturbacja w okresie wczesnego dzieciństwa

Według matrycy coś, co przynosi przyjemność jest jednocześnie dobre.

Nie ma nic złego w dotykaniu własnego ciała, czterolatki jednak dotykając własnego ciała niekoniecznie wiążą je z seksualnym doznaniem przyjemności.

Jeśli chodzi o masturbację trzeba pamiętać, że mamy do czynienia ze sferą popędową, czyli wrodzoną. Jest to sfera, która w trakcie rozwoju uruchamia się sama, bez żadnej stymulacji z zewnątrz. Jeżeli jeszcze nie uruchamia się u czterolatków to coś to znaczy.

Masturbację w tym wieku dzieci czasem odkrywają, nie ma w tym nic niezwykłego. Jest pewnym błędem piętnowanie dziecka, które się masturbuje, jednakże jest to równocześnie czynność, od której dziecko, czy człowiek dorosły może się łatwo uzależnić, ponieważ przynosi szybkie i silne rozładowanie napięcia bez konieczności niwelowania samego źródła napięcia, czyli bez rozwiązania problemu.

Jest to na tyle przyjemny fizjologicznie bodziec, że dzieci, które ją odkryją lub zostaną nauczone, potem aktywnie poszukują możliwości rozładowania napięcia w ten sposób, albo stają się bardziej podatne na bodźce stymulujące np. sceny erotyczne, czy nagość.

Dziecko może również zacząć szukać takich treści, które nie są adekwatne do jego poziomu rozwoju, ale są stymulujące. Można się spodziewać, że w sytuacji, w której dziecko będzie zachęcane do masturbacji istnieje ryzyko, że dla dziecka przyjemność może się stać na tyle ważnym celem, że osoba o złych intencjach może z łatwością wykorzystać właśnie takie osłabienie intymnych granic dziecka. Dziecko masturbujące się, poszukujące bodźców erotycznych jest łatwe dla zmanipulowania przez sprawcę, ponieważ on mu tego dostarcza.

 

Odkrywanie własnego ciała i własnych narządów płciowych

Proces ten jest normalny i dzieje się niejako spontanicznie. Zazwyczaj dzieci oglądają swoje ciało i pytają rodziców ? co to jest? Dobrze jest, gdy to rodzice są pierwszymi osobami, które uczą dzieci nazw miejsc intymnych i zaspokajają tą ciekawość, tak jak się zaspokaja każdą inną ciekawość dziecka. Nazywaniem i prostym wyjaśnieniem funkcji. Większość rodziców ma świadomość, że dzieci nie są zainteresowane funkcją płciową, bo jej nie znają. Dzieci są zainteresowane funkcją siusiania i to wszystko. Nie są to dla nich narządy płciowe. Same nazwy na te miejsca określają ich funkcję np. siusiak.

Oczywiście warto też pamiętać, że w zaspokajaniu zwykłej ciekawości dziecka są pewne granice. Nie pozwalamy dzieciom wkładać palców do oka rodzeństwa, więc też nie na wszystko pozwalamy, jeśli chodzi o ciekawość wobec własnego ciała. Warto uczyć dzieci, że te miejsca wymagają szacunku i z jakiegoś powodu też je zasłaniamy.

Sfera popędowa przy rozbudzonej seksualnej ciekawości, skłania dziecko do dalszego poszukiwania informacji i eksperymentowania, i wtórnie się rozbudza. Takie dzieci są bardziej podatne na uwodzenie i molestowanie.

Zdarza się, że w trakcie uwodzenia, osoby, które są ukierunkowane na molestowanie dzieci, starają się rozbudzić ciekawość dziecka właśnie w zakresie funkcji płciowej narządów i podają dziecku, jaką funkcję płciową spełniają te narządy. Zaczynają uczyć dziecko realizowania  funkcji płciowej.

 

Fakt, że fizyczna bliskość stanowi normalną treść życia

Uczenie tego dzieci w edukacji seksualnej jest trochę na wyrost, ponieważ dzieci uczą się przez modelowanie. Nie nauczą się tego, jeżeli nie zobaczą tego w zachowaniu rodziców, czyli jeżeli tego nie zaobserwują i nie doświadczą. Jest to natomiast podstawą kolejnej treści

 

Czułość i fizyczna bliskości, jako wyraz miłości i sympatii

Jest to pewna prawda, której dziecko powinno uczyć się w rodzinie przez doświadczenie i obserwację, ale jednocześnie prawdą jest, że

Czułość i fizyczna bliskość wcale nie muszą oznaczać miłości.

U dziecka może się ukształtować niebezpieczne przekonanie, że czułość to miłość, więc każdy, kto dotyka dziecko to je kocha.

Dziecko upraszcza w swojej psychice pewne treści, które otrzyma i często generalizuje czyli rozszerza na inne osoby. Uczone w ten sposób może dojść do przekonania, że czułość i fizyczna bliskość może być wyrazem sympatii pomiędzy dowolnymi osobami.

Ten mechanizm, jest wykorzystywany przez osoby uwodzące dzieci ? ?dotykam cię, bo cię kocham?, a potem ?dotykam cię w miejsca intymne, bo cię kocham?. Oczywiście to niekoniecznie musi być w taki sposób zwerbalizowane wprost, ale często pojawia się w jakimś kontekście w rozmowie z dzieckiem.

Zwróćmy uwagę, że są to treści, których dzieci mają być uczone w przedszkolu, czyli jeżeli będą tego uczone wobec rówieśników, to będą też uczone pewnej generalizacji tej zasady, czyli tego, że czułość i fizyczna bliskość jest normalnym elementem, który można rozwijać wobec rówieśników, lub kogokolwiek innego. Bezpieczniejsze jest dla dziecka zawężenie grupy osób, z którymi mogą mieć bliski i czuły kontakt do grupy bezpiecznych osób. Dzieciom należy powiedzieć, że dowolna ooba nie może dotykać ich miejsc intymnych - może to zrobić mama i tata, gdy myją, albo lekarz, który bada i tylko w obecności rodzica. Nie może tego robić dowolne dziecko z przedszkola, albo ktokolwiek inny. Inaczej stwarzamy ryzyko, że dziecko nie poradzi sobie w sytuacji, kiedy będzie uwodzone.

 

Uzyskanie świadomości tożsamości płciowej

 

Nie wpływa to na bezpieczeństwo dziecka w kwestii molestowania seksualnego. Jest to oczywiście okres, w którym dzieci uzyskują świadomość, że jest chłopcem, albo dziewczynką, natomiast patrząc na ?Standardy? całościowo można się domyślić, że a etapie 0-4 lat dzieci będą informowane, że płeć można sobie wybrać.

 

Przyjemne i nieprzyjemne odczucia dotyczące własnego ciała

 

Dobrze jest pamiętać, że część, albo nawet większa część sprawców przemocy seksualnej nie robi tego w sposób nieprzyjemny dla dziecka. Jeżeli dziecko miałoby ujawniać przemoc tylko ze względu na nieprzyjemne doznania, to staje się w bardzo łatwy sposób potencjalną ofiarą do uwiedzenia.

Zagadnienie to odzwierciedla manipulację sprawcy przemocy seksualnej, który mówi dzieciom, że to co jest przyjemne, jest dobre.

Czyli z poziomu doświadczenia fizycznego przechodzi na poziom oceny moralnej.

Uczenie dziecka takiej fałszywej moralności, że dobre jest to, co jest przyjemne, jest niebezpieczne z tego względu, że dziecko chce działań, czynności, czy zachowań dorosłego, które są dla niego przyjemne.

Potem sprawcy dużo łatwiej zrzucić winę na dziecko mówiąc właśnie, że ono tego chciało, albo wzbudzając poczucie winy u dziecka mówiąc, ?czemu się nie broniłeś skoro nie chciałeś?.  W taki sposób sprawca wymusza na dziecku zachowanie tajemnicy. Dziecko uczone takiej logiki jest łatwiejsze do zmanipulowania przez sprawcę.

 

Wyrażanie własnych potrzeb i granic na przykład w kontekście zabawy w lekarza

 

Jest oczywiste, że dzieci mają różne potrzeby i granice w różnych sferach, przy czym sama sfera cielesna jest szczególnym obszarem człowieka. Ten punkt jest prawidłowy jedynie przy założeniu, że dzieci są w stanie przewidzieć skutki swoich działań oraz, że potrafią odczytać intencje drugiej strony. Wiemy jednocześnie, że wcale tak nie jest.

 

Dzieci w wieku 0-4 lat nie potrafią sobie wyobrazić konsekwencji ani przejrzeć intencji innej osoby.

 

Istnieje też pewien zakres potrzeb, życzeń i granic dziecka, którego dorośli nie respektują i ten brak zgody jest wyrazem miłości np. dziecko miałoby życzenie oddania nowonarodzonego rodzeństwa do szpitala. Rodzice wtedy nie respektują potrzeb dziecka, czy życzeń. Mogłoby też chcieć zjeść szóstego lizaka, albo postawić rodzicom granice ? nie myję dzisiaj zębów.

Dorośli patrzą dalej i rozumieją więcej niż dziecko i to oni są od wyznaczania granic. Kiedy własne impulsy będą dla dziecka wyznacznikiem zachowania, jeśli zostanie nauczone, że życzenia w obszarze cielesności można bez hamulców wyrażać i spełniać, to uwiedzenie przez osobę ukierunkowaną na wykorzystanie będzie banalnie proste.

W tym kontekście zabawa w lekarza może przerodzić się w czystą przyjemność bez granic. Dzieci same z siebie tych granic nie będą miały. Ponieważ to jest sfera instynktowna, przyjemna i popędowa, gdzie sama stymulacja fizjologiczna dostarcza takiej przyjemności, że dziecko później chętnie jej poszukuje. Na zasadzie choćby tego mechanizmu, proponowanie dzieciom takiej zabawy, czy zachęcanie do tego, żeby one w sposób seksualny się dotykały będzie sekualizować, czyli w nienaturalny sposób zwiększać koncentrację dziecka na zachowaniach seksualnych.

Zwłaszcza, że dzieci do 12 roku życia nie znają relacyjnej seksualności, czyli dotykania się wzajemnie.

Dotykanie się dzieci w tym wieku i zabawa w lekarza jest aktywnością poznawczą, nie dotyczy eksploracji seksualności. W ?Standardach? jest umieszczana w obszarze seksualności. W tym wieku jest to zabawa jak zabawa w Boba Budowniczego, albo mechanika. Nie można dziecku narzucać dorosłego rozumienia seksualności, bo dziecko nie myśli w ten sposób. ?Standardy? jednak to robią. Narzucają relacyjną seksualność ? ponieważ nakłaniają do wzajemnego dostarczania sobie przyjemności, na co jest dużo za wcześnie w tym wieku.

Dzieci też nie mają pewnych mechanizmów osobowościowych, które pomogłyby im opanować tą fizjologiczną przyjemność i popędowość. Wiemy też, że większość rodziców stara się panować nad taką popędowością dziecka gdy np.dziecko bije inne dzieci. To też jest sfera popędowa, tylko agresywna. Nikt normalny nie zachęca do tego, żeby dziecko bez skrępowania tłukło innych.

Granice muszą być wyznaczone przez dorosłych, a nie przez chęci dziecka, ponieważ dziecko nie jest w stanie zupełnie nadać znaczenia zachowaniu innej osoby. Małe dzieci, gdy są molestowane zupełnie nie wiedzą, że są molestowane, nie znają nawet takiej nazwy, dlatego to dorosły musi myśleć za dziecko, jak w wielu innych sprawach.

 

Pozytywne nastawienie w stosunku do własnego ciała i jego wszystkich funkcji

 

Pozytywny obraz własnego ciała. Taki pozytywny stosunek do siebie samego jest niezbędny każdemu człowiekowi do dobrego funkcjonowania, natomiast wszystko zależy od tego, jakie treści byłyby przekazywane dzieciom przy okazji tego punktu. Ciało jest w istocie dobre, natomiast od rozumu zależy, w jakim celu tego ciała użyjemy.

Do tego niezbędna jest umiejętność wartościowania własnych działań i ich efektów. Bez uczenia tego dziecka na tym etapie przekazywanie bezkrytycznych treści będzie zaburzać stosunek dziecka do własnego ciała. Dzieci nie umiejąc wartościować, nie mają pewnych mechanizmów obronnych. Mechanizmów obronnych trzeba uczyć dziecko i je modelować. Zaznaczać bezpieczne granice intymności np. przez osobne spanie już w pewnym wieku, czy zamykanie się w łazience. Nikt nie powinien wchodzić do łazienki, kiedy zechce, gdy jest tam dziecko. Dziecko przenosi pewne doświadczenia z domu na inne osoby. Jeżeli może mieć kontakt z nagością mamy to może generalizować to na innych.

 

Ciekawości własnego ciała i ciał innych osób

 

Ta ciekawość istnieje. Jest jednak różna u każdego dziecka. Natomiast, gdy dziecko zostanie nauczone, że ciekawość innych osób jest jednoznacznie dobra i że należy ją zaspokajać, to narażamy je na to, że nie będzie czuło czegoś niestosownego wtedy, gdy mniej lub bardziej obcy dorosły będzie interesował się jego ciałem. Ryzykujemy, że dziecko uzna to za normę i nie powie o takim zdarzeniu bezpiecznemu dorosłemu. Zwłaszcza, że sprawca najczęściej podszywa się pod osobę zaufaną i stara się by dziecko czuło się bezpiecznie. Jednocześnie wykonuje czynności, o których my jako dorośli wiemy, że są molestowaniem seksualnym, natomiast dziecko tego nie wie.

 

Różne rodzaje miłości

 

Sprawcy przemocy seksualnej manipulują dzieckiem mówiąc, że je kochają, że to, co robią jest sposobem na okazanie miłości.

Dziecko trzeba uczyć porządkować ten obszar.

Przede wszystkim robi się to dbając o prawdziwą miłość w rodzinie i dążenie do stałej bliskości z dzieckiem adekwatnie do jego wieku. Błędem jest mówienie dziecku, że kocha je osoba, co do której sam dorosły nie jest pewien czy kocha. Bezpieczniej zastąpić słowo miłość lubieniem, czy sympatią, jak np. wobec dzieci w przedszkolu. Można mówić dziecku o miłości między rodzicami, rodziców do dzieci, dzieci do rodziców, czy miłości między rodzeństwem bądź członkami dalszej rodziny.

Każdy chaos w temacie miłości nie jest wskazany z punktu widzenia bezpieczeństwa dziecka. Według ?Standardów?, gdy analizuje się w jaki sposób ten punkt jest rozwijany na przestrzeni różnych okresów rozwoju dziecka, to wyraźnie widać, że chodzi o stworzenie pewnego podłoża dla miłości erotycznej np. między osobami tej samej płci. W kolejnych matrycach takie treści są dodawane, pod różne rodzaje miłości.

 

Odczuwanie tak i nie

 

Odczuwać można chęć lub niechęć, emocje o zabarwieniu pozytywnym bądź negatywnym.

Nie odczuwa się tak i nie! Zgoda, albo niezgoda nie może być oparta na odczuwaniu!

Sprawcy wykorzystują pozytywne reakcje emocjonalne i cielesne do uzasadnienia dziecku, że to, co robią jest dobre. Dziecko odczuwa wstyd seksualny i może w idealnej rzeczywistości ten wstyd by wystarczył, natomiast tej rzeczywistości nie mamy.

Mówimy o dzieciach czteroletnich. Uczucia są dobrym wyznacznikiem, jeśli występują przy rozwiniętej zdolności rozumowania, co u czteroletniego dziecka jest zupełnie nie wystarczające, żeby chronić swoją prywatność. Nauczenie czteroletniego dziecka, że odczucia płynące z jego ciała wystarczą do decydowania o zgodzie albo jej braku - jest bardzo ryzykowne.

 

Według ?Standardów? dziecko ma być jedynym decydentem tego, co jest dla niego bezpieczne, a co nie jest.

Jest to niemożliwe w stosunku do małego dziecka, starszego dziecka, często nawet nastolatka.

Dojrzewające dziecko zrobi czasami i tak to, co chce, ale nie możemy mówić o świadomości pewnych konsekwencji widocznych dopiero z pewnej perspektywy.

 

Okazywanie empatii

 

W przypadku dzieci czteroletnich to zupełna pomyłka. Te dzieci są egocentryczne i nie można mówić o ich empatii. Dziecko oczywiście doskonale wyczuwa stany emocjonalne rodzica, ale nie jest świadome współodczuwania. Przeżywa je z zupełnie egocentrycznej perspektywy. Jeżeli mama się boi, to dziecko też się boi, bo to mu zapewnia pewne bezpieczeństwo. Jeżeli mama się cieszy to też jest czynnik, który jest podstawą więzi i dziecko też się cieszy. Dla empatii jest ważny element intelektualny.

Sprawcy przemocy często uruchamiają taką fałszywą litość, albo współczucie dziecka wobec niego. Mówiąc, że czują się opuszczeni albo porzuceni, smutni i sugerują dziecku pocieszanie go. Dziecko zaczyna w pewien sposób współczuć. Bardziej to dotyczy starszych, np. ośmioletnich dzieci. To nie znaczy, że nie można dziecka uczyć empatii tyle, że w przypadku czteroletnich dzieci to się niespecjalnie uda, a poza tym kontekst edukacji seksualnej jest co najmniej niewłaściwy.

 

Mówienie tak i nie

 

Oczywiście dzieci często mówią tak i nie i mają do tego prawo, natomiast w kontekście tego, że to ma płynąć tylko z odczuć, jak wcześniej powiedziano, jest to niebezpieczne.

 

Znaczenie i wyrażanie seksualności np. wyrażanie uczucia miłości

 

W tym wieku dzieci same z siebie nie znają nawet relacyjnej seksualności, a co dopiero ją wyrażać. Jak mają swoją miłość wyrażać w sposób seksualny?

Sztuczne wprowadzenie w temat jest ewidentnym pogwałceniem rozwojowych norm. Tym bardziej, że dziecięca seksualność nie jest w tym wieku dojrzała i nie jest relacyjna. Nie chodzi już o samo rozumienie i wiedzę na temat seksualności, ale samo z siebie dziecko nie jest seksualne relacyjnie. W tym wieku pojawia się pewien autoerotyzm, ale w żadnym wypadku seksualne nastawienie do innej osoby.

Jest to wprowadzenie dziecka w świat dorosłych.

Jest duże ryzyko, że przy przekazywaniu takiej treści, dziecko może być wykorzystane przez innych dorosłych, którzy nie mają czystych intencji.

Dziecięca miłość może się wyrażać na mnóstwo sposobów, i zazwyczaj się wyraża na mnóstwo sposobów nie seksualnych np. narysują rodzicom rysunek. To jest normalny sposób wyrażania miłości w tym wieku.

 

who2

 

 

Stosowny język seksualny

 

Wiadomo z praktyki, że dzieci wypisują wszystkie określenia na miejsca intymne, nawet te wulgarne. A wulgaryzacja strefy seksualnej jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń dla bezpieczeństwa dziecka. Godzi w jego poczucie godności i jest to wewnętrznie sprzeczne w tych ?Standardach?, że jak można uczyć dziecka pozytywnego obrazu własnego ciała, a jednocześnie wulgaryzować strefę seksualną. To po prostu rani.

Z terapii par, z rozmów z osobami dorosłymi wiadomo, że nawet dorosłe kobiety czują się poniżone, kiedy mąż wulgaryzuje bliskość seksualną.

Język powinien być prosty, bezpieczny, jeśli rodzicom brakuje określeń powinni używać określeń medycznych. Praktyka zajęć prowadzonych przez edukatorów seksualnych jest trochę inna niż robią to rodzice, nawet intuicyjnie.

 

Rozmowa dotycząca zagadnień związanych z seksualnością (umiejętność komunikowania się)

 

Dobrze byłoby, gdyby to rodzice pilnowali, żeby temat seksualności był otwarty pomiędzy rodzicami, a dziećmi. Zwłaszcza w przypadku dzieci sześcioletnich, które zadają pytania w tej kwestii. Temat ten powinien być obecny w rodzinie. Ważne jest, aby dzieci miały doświadczenie bezpiecznej rozmowy z rodzicami, ponieważ łatwiej wtedy powiedzą o czymś, co niepokoi albo, co w ogóle jest związane z zachowaniami innych osób wobec nich. To rodzic powinien być tutaj pierwszą osobą, do której się zwróci dziecko.

Jednocześnie jak wynika z tej treści dziecko będzie najprawdopodobniej uczone swobodnego rozmawiania o seksualności z rówieśnikami i edukatorami, którzy prowadzą te zajęcia, żeby też pokazać, że to jest normalne. Jednak sam sposób rozmawiania o seksualności i przekazywanie tych treści nie odpowiada normie rozwojowej dziecka, czy potrzebom dziecka, ani jego poziomowi dojrzałości.

 

Aceptacja faktu, że uczucie miłości, jako jednej z emocji jest naturalne

 

Z jednej strony znowu wydaje się niewinne ? jednak miłość to nie jest prosta emocja.

Dobrze jest tego uczyć dzieci wcześniej.

W ?Standardach? jako wyraz miłości jest określana seksualność. Dobrze jest o tym związku pamiętać, że miłość i seksualność w ?Standardach? mocno się przeplatają i są powiązane, co nieodpowiada rzeczywistości. Przyjaźń pomiędzy chłopakami wcale nie jest seksualną relacją. Relacja rodziców i dzieci ? nie jest seksualną relacją, ani dzieci do rodziców, również.

Miłość to nie jest prosta emocja i dobrze uczyć dzieci w tym wieku czym jest miłość, jak się przejawia i z czym się wiąże. To właśnie powinno być elementem dobrej edukacji wobec dzieci, a nie sama seksualność, czy koncentracja na seksualności.

Dziecko naprawdę staje się bezpieczne od manipulujących przestępców seksualnych kiedy rodzice wyposażają je w pełny obraz miłości, rozmawiają z nim o tym na wiele sposobów, pokazują mu ją własnym zachowaniem. Dzięki temu dzidecko staje się wyczulone na to, co miłością nie jest. Wtedy wzmacnia się bezpieczeństwo dziecka.

Standardy WHO

MATRYCE

Jak Standardy WHO przygotowują dziecko na ofiarę przemocy seksualnej - analiza matryc 0-6

Podręczniki i materiały wykorzystywane w trakcie zajęć przez edukatorów seksualnych

 

 

 

 

 

Deklaracje wprowadzenia Edukacji typu B

kluzik 9 lipca 2015 roku minister edukacji Joanna Kluzik-Rostkowska wraz z ekspertami Instytutu Badań Edukacyjnych (IBE) zaprezentowali wyniki badań zleconych przez MEN pn. ?Opinie i oczekiwania młodych dorosłych (18-latków) oraz rodziców dzieci w wieku 6-17 lat wobec edukacji dotyczącej rozwoju psychoseksualnego i seksualności?. Na bazie tych badań minister postanowiła zmienić podstawę programową zajęć Wychowania Do Życia w Rodzinie: "Jestem przekonana, że podstawa programowa do przedmiotu wychowanie do życia w rodzinie powinna zostać zmieniona. W najbliższym czasie powołam zespół ekspertów, który rozpocznie prace nad nową podstawą. Przygotujemy także materiały dla nauczycieli, którzy uczą wychowania do życia w rodzinie. Materiały trafią do szkół już na początku września".

Minister zaznaczyła też, że kiedy będzie nowa podstawa programowa do wychowania do życia w rodzinie, trzeba będzie napisać nowe podręczniki do tego przedmiotu. "Obecne podręczniki nie odpowiadają oczekiwaniom uczniów i rodziców" ? powiedziała szefowa MEN.

Minister zapowiedziała też, że najlepiej byłoby aby zajęcia edukacji prowadziły osoby z zewnątrz, a nie nauczyciele innych przedmiotów. Jest to ukłon w stronę grup edukatorów seksualnych.

https://men.gov.pl/ministerstwo/informacje/edukacja-seksualna-co-mlodziez-wie-czego-oczekuje-skad-czerpie-wiedze-prezentacja-wynikow-badan.html

Kilka dni później pani minister zapowiedziała, że w przyjętym już przez rząd programie ?Bezpieczna+? wprost wpisano działania antydyskryminacyjne, w tym służące przeciwdziałaniu agresji rówieśniczej powodowanej stereotypami i uprzedzeniami. Na problem patrzymy bardzo szeroko. Z działaniami chcemy dotrzeć nie tylko do uczniów, ale i do dorosłych ? rodziców, nauczycieli ? powiedziała.

Minister edukacji narodowej rok szkolny 2015/2016 ogłosiła Rokiem Otwartej Szkoły, podczas którego promowane będą "alternatywne" modele rodzinne oraz zachowania seksualne. Oznacza to szturm osób LGBQT na szkoły publiczne.

https://men.gov.pl/ministerstwo/informacje/nie-ma-zgody-na-dyskryminacje-spotkanie-z-tea-i-kph.html

fuszara2Rządowy pełnomocnik ds. równego statusu mężczyzn i kobiet - Małgorzata Fuszara, zaangażowana w działalność Kongresu Kobiet, współtwórczyni Gender Studies, sygnatariuszka Porozumienia na rzecz wprowadzenia edukacji typu B, w 2014 roku zasłynęła wypowiedzią dotyczącą depenalizacji związków kazirodczych.
Obecnie ogłosiła ona, że będzie dążyła do wprowadzenia obowiązku uczestnictwa w zajęciach WDŻ oraz zmiany programowej tychże zajęć.

?[...] udział ucznia w tych zajęciach  zgodnie z art.4 ust.1 ustawy o planowaniu rodziny, powinien być obowiązkowy.

[?] sama ustawa o planowaniu rodziny nie zawiera żadnych przepisów umożliwiających uczniom bądź ich rodzicom dowolność w składaniu oświadczeń woli w zakresie udziału w zajęciach o życiu seksualnym człowieka.

[...] prawo polskie dopuszcza aktywność seksualną małoletnich będących w wieku między 15. a 18. r.ż. Jednak małoletni pacjenci nie mają możliwości wizyty u ginekologa lub urologa [?] bez zgody przedstawiciela ustawowego, a ich dostęp do nowoczesnych metod antykoncepcyjnych i informacji na temat ich zdrowia jest poważnie ograniczony [...].

Uprzejmie proszę o także o informację, czy MZ podjęło działania dotyczące umożliwienia osobie małoletniej korzystania ze świadczeń zdrowotnych w zakresie zdrowia reprodukcyjnego bez zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna prawnego?.

List Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania do Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8.12.2014r

22 kwietnia 2013 r. w siedzibie Polskiej Akademii Nauk w Warszawie odbyła się konferencja, podczas której zaprezentowano ?Standardy Edukacji Seksualnej w Europie. Podstawowe zalecenia dla decydentów oraz specjalistów zajmujących się edukacją oraz zdrowiem?. Publikacja została entuzjastycznie przyjęta podczas konferencji przez przedstawicieli Rządu RP.

 

por1

por2

 

 

 

 

 W jaki sposób inne państwa realizują ten model edukacji?

 

 

 

POWSZECHNA DEKLARACJA
PRAW SEKSUALNYCH

 

Przyjęta została podczas 14 Światowego Kongresu Seksuologów w Hongkongu 26 sierpnia 1999 roku. W maju 2002 r. została opublikowana przez profesora Marca Gana, prezydenta Światowego Towarzystwa Seksuologicznego, a następnie przyjęta i rekomendowana przez Światową Organizację Zdrowia w 2002 r.


5.  Prawo do seksualnej przyjemności. Przyjemność seksualna, włączając w to zachowania autoerotyczne, jest źródłem fizycznego, psychologicznego, intelektualnego i duchowego dobra.
7.  Prawo do swobodnych kontaktów seksualnych.
8.  Prawo do podejmowania wolnych i odpowiedzialnych decyzji, co do posiadania potomstwa.
9.  Prawo do seksualnej informacji opierającej się na badaniach naukowych. Prawo to mówi, że informacje na temat seksualności człowieka muszą się opierać na wynikach rzetelnych i nienaruszających zasad etycznych badań naukowych i powinny być rozpowszechniane na wszystkich poziomach społecznych.
10. Prawo do wyczerpującej edukacji seksualnej. Edukacja seksualna jest procesem trwającym przez całe życie i powinny być w nią włączone wszystkie instytucje społeczne.

 

Standardy WHO


Przekazywane treści, podręczniki i materiały wykorzystywane w trakcie zajęć przez edukatorów seksualnych

ippf3

tutaj można pobrać plik deklaracji

 

 

DEKLARACJA PRAW SEKSUALNYCH IPPF


podstawa ideologiczna

permisywnej edukacji seksualnej typu B

 w STANDARDACH WHO

 

W 2009 roku International Planned Parenthood Federation wydała dokument, którego celem jest wypromowanie tzw. "praw seksualnych" jako praw człowieka oraz zmian państwowych prawa w tym zakresie.

Ten 29 stronicowy dokument składa się z trzech części:

- preambuły, która zakreśla koncepcję praw seksualnych jako praw człowieka

- siedmiu podstawowych zasad, które są szkieletem tej deklaracji

- ostateczną konkluzję zatytułowaną "Prawa seksualne jako prawa człowieka w odniesieniu do seksualności", czyli dziesięć praw, które bezpośrednio wynikają z siedmiu przyjętych zasad.

 

Preambuła dokumentu:

Dokument zaczyna się słowami "prawa seksualne są elementem praw seksualnych człowieka, rozwijającymi szereg uprawnień związanych z seksualnością, które przyczyniają się do wolności, równości i godności wszystkich ludzi?.
Słowo rozwijać oznacza ewoluować w kierunku dokonania zmiany. Prawa seksualne mają zatem podlegać progresywnym zmianom, przesuwać granice ?norm?. Mowa jest też w preambule o międzynarodowych umowach, których treścią ma być między innymi Deklaracja Praw Seksualnych IPPF. IPPF powołuje się w dokumencie na Konwencję Praw Dziecka. Dekracja IPPF nie została do dziś włączona do zestawu Praw Człowieka.


http://www.pch24.pl/rada-bezpieczenstwa-onz-przeciwko-prawu-do-aborcji,16176,i.html
http://www.wiadomosci24.pl/artykul/rozlam_w_onz_w_sprawie_praw_czlowieka_rosyjski_projekt_rezolucji_244515.html

 

 

 

Oto kilka artykułów Deklaracji:


Art. 1 § 4  IPPF dąży do uniezależnienia dzieci od moralnego przewodnictwa rodziców utrzymując, że  prawo dziecka do osiągania seksualnej przyjemności wzrasta proporcjonalnie do ich  ?zdolności?;
Art 3 § 5  stanowi, że żadna kobieta nie powinna być skazana na macierzyństwo, jako konsekwencji korzystania ze swojej seksualności;
§ 13  chroni seksualnych przestępców przed ekstradycją z powodu popełnienia przestępstwa na tle seksualnym.
Art. 4  broni wszystkich osób przed ujawnieniem  historii ich przestępstw seksualnych, partnerów seksualnych  oraz seksualnych preferencji. Artykuł ten ilustruje trzecią zasadę antydyskryminacji;
Trzecia zasada niedyskryminacji zabrania jakiegokolwiek wykluczenia bądź restrykcji z powodu  przestępstw seksualnych, prawdziwych bądź zarzucanych, które skutkowałyby osłabieniem lub anulowaniem podstawowych wolności i praw w politycznym, ekonomicznym, społecznym, kulturowym, cywilnym, lub innym zakresie (innymi słowy, przestępca seksualny, powinien mieć możliwość zachowania prawa np. do pracy z małoletnimi).
Art. 5 § 9  żadnej osobie nie powinno się odmówić dokumentów określających jego/jej gender lub płeć odzwierciedlającą zdefiniowaną przez nią gender identity, włączając w to, ale nie ograniczając do, certyfikatów narodzin, paszportów czy elektronicznych zapisów;
Gdy więc jakiś pan zadecyduje, że już nie jest mężczyzną i wejdzie w posiadanie zmienionego aktu urodzenia, gdy wejdzie do damskiej toalety bez zapowiedzi, to wyproszenie go byłoby naruszeniem jego praw.
Art.6  określa prawa do wyrażania swojej seksualności;
Wszystkie osoby mają prawo praktykować wolność myślenia, opinii i eksperesji dotyczącej wyobrażeń na temat seksualności, orientacji seksualnej, gender identity, oraz praw seksualnych, bez represji bądź ograniczeń bazujących na dominujących kulturowych przekonaniach, czy ideologii politycznej, czy dyskrminacyjnych regulacjach porządku publicznego, publicznej moralności, zdrowia publicznego, czy ochrony publicznej.
To znaczy, że publiczna nagość czy nawet publiczne akty seksu znacznie wykraczające poza granice trzymania się za ręce i całowania, miałaby być prawem.
Art. 8  wymusza seksualną indoktrynację dzieci, przez odebranie rodzicom prawa do wychowywania dzieci według własnych przekonań;
Art. 10  ogranicza prawo wolności słowa organizacjom non-profit oraz instytucjom religijnym, w odniesieniu do moralności natury seksualnej. W szczególności wzywa do stworzenia mechanizmów prawnych  gwarantujących respektowanie seksualnych praw.

Na podstawie Deklaracji Praw Seksualnych IPPF przygotowała:

 

PRZEWODNIK PRAW SEKSUALNYCH IPPF
dla dzieci i młodzieży

 

przew dzieci

 

Dokument domaga się ?likwidacji kontroli rodziców lub współmałżonka oraz likwidacji praw uniemożliwiających młodym ludziom poszukiwanie seksualnych i reprodukcyjnych usług zdrowotnych?.
Oświadcza, że ?wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw [...]
W związku z tym, wszyscy młodzi ludzie powinni mieć możliwość wykonywania i realizacji ich praw na równi z dorosłymi, w tym praw seksualnych. [...] bariery należy usunąć tak, aby każdy, zwłaszcza marginalizowane grupy, mogły korzystać ze wszystkich praw człowieka?.
W ?ewolucyjnych zdolnościach? dzieci do przyjemności seksualnej, uznaje zdolność ?wszystkich młodych ludzi, do podejmowania decyzji o [ich] seksualności i decyzje te powinny być respektowane?.

 

 

Prawa seksualne IPPF


Prawa seksualne WHO

Podręczniki i materiały wykorzystywane w trakcie zajęć przez edukatorów seksualnych

 

 

podr1

podr2

podr3

podr4

podr5

podr6

podr7

 

 

 

 

Standardy WHO

MATRYCE

Jak Standardy WHO przygotowują dziecko na ofiarę przemocy seksualnej - analiza matryc 0-6

Podręczniki i materiały wykorzystywane w trakcie zajęć przez edukatorów seksualnych

Deklaracje wprowadzenia Edukacji typu B

Organizacja Margaret Sanger w 1952 roku w Bombaju, w Indiach, podczas Trzeciej Międzynarodowej Konferencji Planned Parenthood dała początek międzynarodowej federacji organizacji działającyh na polu tzw. zdrowia reprodukcyjnego INTERNATIONAL PLANNED PARENTHOOD FEDERATION,  gdzie obecnie odbywa się proces zarządzania, a wytyczne przekazywane są na szczeble krajowe. Obecnie składa się z ponad 149 organizacji zrzeszonych z ponad 189 krajów. Jest organizacją akredytowaną przy ONZ.

 

ippf 1

Polską organizacją akredytowaną przy IPPF jest Towarzystwo Rozwoju Rodziny założyciel  Federacji na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny (popularnie Federa).
Grupa młodzieżowa PONTON działa w ramach Federacji na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny, korzystając z jej funduszy. Grupy wrocławska BEZ TABU, czy łódzki SPUNK prowadzone są przez przeszkolonych działaczy TRR i FRKPR. Realizują cele określone przez główne organizacje, korzystając z wspólnych podręczników i programów propagujących ?prawa reprodukcyjne? i ?prawa seksualne? IPPF.

 

Finansowanie:

 

federa finansowanie v5

 

Rzeczywiste zyski z prowadzenia edukacji seksualnej to uzależnienie dzieci od seksu (masturbacja), aby im sprzedawać środki antykoncepcyjne i aborcję, szczepionki przeciwko chorobom wenerycznym, testy i leki na choroby przenoszone drogą płciową (STD), a ostatecznie zarabiać na leczeniu raka macicy i raka piersi, którego rozwój wiąże się bezpośrednio z wczesnym podjęciem współżycia seksualnego i dokonaną aborcją.

 

ippf2

 

Organizacje skoncentrowane na wprowadzaniu edukacji antydyskryminacyjnej, ale również praw seksualnych do systemu edukacji w Polsce:

koalicja v4

 

 

Fundacja Wolontariat Równości przeprowadziła zajęcia w szkołach warszawskich

Fundatorem organizacji jest Szymon Niemiec ? aktywista LGBTQ, LGBT, pomysłodawca i wieloletni organizator Parad Równości, były prezes zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Gejów i Lesbijek na rzecz Kultury w Polsce. Był także członkiem zarządu Unii Lewicy oraz rzecznikiem prasowym Antyklerykalnej Partii Postępu ?Racja?, stworzonej przez Romana Kotlińskiego, naczelnego ?Faktów i Mitów?, która w ostatnich wyborach parlamentarnych połączyła się z Ruchem Palikota. Jako instruktor teatralny i modelingowy, mający w swoim dorobku taniec erotyczny i książkę kucharską, eksperymentuje teraz z ?chrześcijaństwem progresywnym?. Niemiec manifestuje swoją przynależność religijną do ?niezarejestrowanej chrześcijańskiej grupy wyznaniowej?, w której funkcjonuje w randzie biskupa. Funkcję tę pełni w Zjednoczonym Kościele Chrześcijańskim dzięki ?wyświęceniu? go przez ?metropolitę? Zjednoczonego Ekumenicznego Kościoła Katolickiego. Podobno otrzymał 200 tys. dolarów dotacji na promocję środowisk LGBT podczas Światowych Dni Młodzieży.

Członek rady nadzorczej Fundacji Wolontariat Równości - Sławomir Starosta, to współtwórca największego w Polsce wydawnictwa pornograficznego Pink Press oraz założyciel największych gejowskich i pornograficznych portali internetowych. Jego firma organizuje Międzynarodowe Targi Erotyczne ?Eroticon?, znane z bicia seksualnego rekordu świata.

Mariusz Drozdowski, przedstawiający się jako Jej Perfekcyjność piastuje w fundacji funkcję sekretarza zarządu. Przyznaje, że jest fanem gejowskiej pornografii, którą kolekcjonuje. Uwielbia ?szczupłych, młodych chłopców?, a na Facebooku podaje się za ?opiekuna młodych chłopców odwiedzających jeden z warszawskich klubów?. W jego wypowiedziach można znaleźć przychylną ocenę tzw. pozytywnej pedofilii, choć próbuje się teraz od nich odciąć. Jest współorganizatorem Parad Równości i Marszu Szmat, a jednocześnie wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim.

 

Towarzystwo Rozwoju Rodziny - Projekt ?Tacy Sami ? nieformalna edukacja antydyskryminacyjna? Sposób realizacji projektu:

    Przeszkolenie studentów dolnośląskich uczelni w zakresie przekazywania wiedzy antydyskryminacyjnej w formie prelekcji lub warsztatów w placówkach edukacyjnych, wychowawczych na Dolnym Śląsku.

    Spotkania edukacyjne z młodzieżą, pracownikami instytucji oświatowych, rodzicami ? edukacja nieformalna.

    Wytworzenie modelu edukacji nieformalnej ? starszy uczy młodszego.

    Organizacja seminarium z udziałem realizatorów i uczestników zajęć oraz przedstawicieli władz samorządowych, czy mediów

    Psychoedukacja w lokalnych i ogólnopolskich mediach.

Projekt "Nieformalna edukacja antydyskryminacyjna przeciwdziałaniem rasizmowi, ksenofobii, homofobii". O tym, że Wrocław jak i cały Dolny Śląsk muszą być wolne od uprzedzeń, przekonywać będziemy poprzez działania współfinansowane ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego. Udział w projekcie jest bezpłatny!

 

Koalicja na rzecz równych szans:

Organizacje członkowskie Koalicji na Rzecz Równych Szans

   Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego - koordynator Koalicji

   Fundacja Feminoteka

   Stowarzyszenie przeciw Antysemityzmowi i Ksenofobii ?Otwarta Rzeczpospolita"

   Kampania Przeciw Homofobii

   Helsińska Fundacja Praw Człowieka

   Lambda Warszawa

   Amnesty International

   Lambda Bydgoszcz

   Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej

   Fundacja Równości

   Koalicja Karat

   Fundacja Trans-Fuzja

   Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny

   Fundacja MaMa

   Fundacja Przestrzeń Kobiet

   Fundacja Autonomia

   Stowarzyszenie Aktywne Kobiety

   Stowarzyszenie Inicjatyw Niezależnych MIKUSZEWO

   Stowarzyszenie Homo Faber

   Stowarzyszenie na Rzecz Kobiet "Victoria"

   Stowarzyszenie Nigdy Więcej

  Stowarzyszenie Kobiet Konsola

   FORUM 50+

   Fundacja TUS

   Stowarzyszenie Interwencji Prawnej

   Instytut Podkarpacki

   Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych

   Stowarzyszenie Kobiet Niepełnosprawnych ONE.PL

   Żydowskie Stowarzyszenie Czulent

   Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego PRO HUMANUM

   Stowarzyszenia Romów w Polsce

   Stowarzyszenie Na Rzecz Lesbijek, Gejów, Osób Biseksualnych,

   Osób Transpłciowych Oraz Osób Queer "Pracownia Różnorodności"

   Stowarzyszenie "W stronę Dziewcząt"

   Fundacja na Rzecz Różnorodności Polistrefa

   Fundacja Inicjatyw Społecznych ?Się Zrobi!?

   Forum Żydów Polskich

   Fundacja Bez Dyskryminacji

   Fundacja Nasza Przestrzeń

   Fundacja Wiedza Lokalna

   Fundacji "Vis Maior"

   Związek Nauczycielstwa Polskiego

   Towarzystwo Przyjaciół Szalonego Wózkowicza

   Fundacja "Pies Przewodnik"

 

Członkowie IPPF

Rutgers WPF  - - http://www.rutgerswpf.org

 

Prawa seksualne IPPF


Prawa seksualne WHO

Intelektualne środowisko nowojorskiej bohemy, do którego również należała Margaret Sanger zafascynowane było darwinizmem, maltuzjanizmem i ideami Marksa. Pod koniec lat trzydziestych uchodząc przed prześladowaniami, do Ameryki zjeżdżają zarażeni marksizmem intelektualiści europejscy pochodzenia żydowskiego, w tym słynny austriacki ?seksuolog? Wilhelm Reich, filozofowie z tzw. szkoły frankfurckiej, m.in. propagator idei reichowskich Theodor Addorno. Zasilili oni kadry amerykańskich uniwersytetów, ale także instytutów badawczych powstających i finansowanych przez bogate wpływowe środowiska polityczno finansowe.

Reich Wilhelm Reich (1897 -1957) ubolewał nad upadkiem rewolucji seksualnej w Rosji. Twierdził, że rewolucja bolszewicka nie osiągnęła swoich celów, gdyż nośnik i kultywator tej rewolucji, psychiczna struktura człowieka nie została odpowiednio zmieniona przez rewolucję społeczną. Rewolucja ekonomiczna jest niezbędnym, ale niewystarczającym warunkiem wyzwolenia. Rewolucjoniści powinni byli wykorzystać rewolucję dla zniesienia instytucji rodziny, czyli zlikwidować moralność seksualną, która jest główna przeszkodą do osiągnięcia "ludzkiego szczęścia". Najlepszym sposobem mobilizowania politycznego dzieci jest sprawienie aby stały się aktywne seksualnie. Dzieci aktywne seksualnie są naturalnymi rewolucjonistami i aby doprowadzić do rzeczywistej i prawdziwej rewolucji, należy doprowadzić do tego, aby dzieci zaczęły aktywnie uprawiać seks.

Reich pisał:? W dziedzinie życia seksualnego, tego, co może uzyskać dla dzieci rewolucja społeczna nie da im żadna reakcyjna ideologia ani orientacja polityczna... I dlatego właśnie rewolucyjne kształtowanie dziecka wymaga uwolnienia jego biologicznej, seksualnej aktywności. To jest bezdyskusyjne?.

 

 

 

Fundatorzy, propagatorzy i beneficjenci


Fundacja Rockefellera

Playboy

IPPF
Polskie organizacje reprezentujące i zrzeszone w IPPF