Tel.690297773 , email: kontakt@stop-seksualizacji.pl

odbieramy telefony w godz.: 12.00-14.00

Jakie prawa ma dziecko, jakie prawa ma rodzic w szkole

 

DZIECKO MA PRAWA

Dziecko jest podmiotem praw i ma swoje dobra osobiste. To poczucie bezpieczeństwa psychicznego oraz poczucie tożsamości rozumiane jako identyfikacja z rodziną, konkretnym światem wartości i określoną kulturą, określoną religią i systemem moralnym, i także jako identyfikacja z określoną płcią.
Jeśli prawa dziecka do tych dóbr osobistych zostają złamane - od każdego, kto naruszył te prawa, rodzice w imieniu dziecka mogą domagać się zadośćuczynienia.

Dziecko jak najszybciej powinno zostać skonsultowane przez zaufanego psychologa, otoczone opieką, ale w następnym kroku odpowiedzialny rodzic powinien uruchomić cały aparat prawny, aby dochodzić odpowiedzialności,  ewentualnie ukarać tych, którzy wyrządzili krzywdę. Wizyta u psychologa również ma znaczenie w procesie dowodowym.

RODZICE MAJĄ PRAWA

Rodzina jest instytucją chronioną polską konstytucją. Ma również swoje określone dobra, podobne do dóbr osobistych człowieka, które są chronione.
Również ustawy o szkolnictwie informują, że szkoła jest instytucją wspierającą rodziców.
Prawo o systemie oświaty wskazuje, że szkoła ma obowiązek wychowywać dzieci w oparciu  o chrześcijański system wartości.

NAUCZYCIEL

Zazwyczaj edukatorzy proszą nauczyciela o opuszczenie klasy podczas prowadzonych zajęć edukacji seksualnej.
Nie wolno mu tego zrobić. Nauczyciel jako urzędnik państwowy  ma szczególny ustawowy obowiązek (jak lekarz, albo ratownik) zachowania bezpieczeństwa dzieci. Nawet narażenie dzieci na zagrożenie bezpieczeństwa w trakcie zajęć szkolnych jest już karalne. Nauczyciel, który porzuca dzieci narażając je na naruszenie ich dóbr osobistych podlega karze. Jest to przestępstwo porzucenia osoby, nad którą ma się szczególną pieczę.

 

Podstawa prawna

 

Konstytucja RP

  • art. 18 Konstytucji RP o ochronie małżeństwa
  • art. 48 Konstytucji RP o prawie rodziców do wychowania dzieci w zgodzie z własnymi przekonaniami
  • art. 53  Konstytucji RP o prawie rodziców do wychowania  moralnego i religijnego w zgodzie z własnymi przekonaniami
  • art. 72 ustęp 1 – zasada ochrony dzieci przed demoralizacją

            Preambuła Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483 z późn. zm.) opiera wszystkie prawa podstawowe na „zasadzie pomocniczości umacniającej uprawnienia obywateli i ich wspólnot”. Jedną z tych wspólnot jest rodzina, która – obok tworzącego ją małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny, macierzyństwa i rodzicielstwa – zgodnie z art. 18 Konstytucji RP znajduje się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej. Konstytucja gwarantuje również rodzicom prawo do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami (art. 48 ust. 1), jak również uznaje zasadę ochrony dziecka przed demoralizacją (art. 72 ust. 1).

 

Kodeks Karny:

  • Zgodnie z art. 200 § 3 Kodeksu karnego (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553 z późn. zm.), „kto małoletniemu poniżej lat 15 prezentuje treści pornograficzne lub udostępnia mu przedmioty mające taki charakter albo rozpowszechnia treści pornograficzne w sposób umożliwiający takiemu małoletniemu zapoznanie się z nimi, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”.
  • Od dnia 26 maja 2014 r., czyli wejścia w życie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. nowelizującej Kodeks karny (Dz.U. 2014 poz. 538), każda osoba, która posiada wiarygodną wiadomość o karalnym przygotowaniu albo usiłowaniu lub dokonaniu czynu zabronionego określonego w art. 200 (obcowanie płciowe z małoletnim poniżej lat 15, dopuszczanie się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej, doprowadzanie jej do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania, prezentowanie treści pornograficznych lub udostępnianie mu przedmiotów mających taki charakter, rozpowszechnianie treści pornograficznych w sposób umożliwiający takiemu małoletniemu zapoznanie się z nimi, prezentowanie małoletniemu poniżej lat 15 wykonania czynności seksualnej w celu swojego zaspokojenia seksualnego lub zaspokojenia seksualnego innej osoby, prowadzenie reklamy lub promocji działalności polegającej na rozpowszechnianiu treści pornograficznych w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi małoletniemu poniżej lat 15), zgodnie z art. 240 Kodeksu karnego ma prawny obowiązek zawiadomienia niezwłocznie organu powołanego do ścigania przestępstw. Zaniechanie zawiadomienia zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3.
  • Ponadto na mocy art. 2 Kodeksu karnego ten, na kim ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcie skutkowi [tzw. gwarant], podlega odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez zaniechanie.

Kodeks Wykroczeń:

  • Zgodnie z art. 141 Kodeksu wykroczeń (Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114 z późn. zm.), „kto w miejscu publicznym umieszcza nieprzyzwoite ogłoszenie, napis lub rysunek albo używa słów nieprzyzwoitych, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1500 złotych albo karze nagany”,
  • Ponadto zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2018 r. (Sygn. akt IV KK 296/17) „Internet stanowi przestrzeń, którą można uznać za miejsce publiczne. Osoby, które umieszczają na stronie internetowej nieprzyzwoite treści, podlegają karze określonej w art. 141 Kodeksu wykroczeń”.


Ustawa Oświatowa

  • Zgodnie z preambułą Prawa oświatowego (Dz.U. 2017 poz. 59) „Nauczanie i wychowanie – respektując chrześcijański system wartości – za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki”. Zasadę tę konkretyzują m.in. art. 5 („Nauczyciel w swoich działaniach dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych ma obowiązek kierowania się dobrem uczniów, troską o ich zdrowie, postawę moralną i obywatelską, z poszanowaniem godności osobistej ucznia”) oraz art. 27 („Szkoły i placówki zapewniające uczniom dostęp do Internetu są obowiązane podejmować działania zabezpieczające uczniów przed dostępem do treści, które mogą stanowić zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju, w szczególności zainstalować i aktualizować oprogramowanie zabezpieczające”).
Wyświetlony 2056 razy